Kimlik


0

Dokumun neye benzediği ile ilgili en ufak bir düşüncem yoktu. Içimde bir parça ısı hissetmiş ama anlamlandıramamıştım. Yüzeyinin pürüzsüz olduğunu hissettiğim yerde tek başıma dururken etrafımdaki sözcükler beni sarmış ve olduğumdan farklı bir isimle anılmama sebep olmuştu. Oysa ki, her şeyi bir kelime ile anlatma çabası o nesneyi vareden nedenleri silip, başka bir şekilde ve yanlı bir gözle değerlendirmeye sebep olabilirdi. Hikayemin nerede başladığını ve nasıl bu hale geldiğimi öğrenmeden önce nedense bugünki halimin bana normal gelmesi anormal gelmişti. Un ufak olmuş toz zerreleri bir araya gelmiş, yardımcı bir takım bileşiklerle harmanlanmış, azıcık şekil, birazcık ısı…Ta ta işte ben! İçimde ne olduğu, benden çok beni kullanan büyük parmaklarca ve geniş yarıklarca anlaşılıyordu. Onlar için çok şey ifade ettiğimi bilmek belki de kendimi gerçekleştirme hikayemin ana temasıydı. Günün belli bir anında en çok beni tercih etmeleri itiraf etmem gerekirse, tercih edilmiş olmanın hazzını doyasıya yaşamama ve bir sonraki anı iple çekmeme neden oluyordu. Adımı söylediklerinde kime seslendiklerini bilemediğim için önceleri önemsemeyip duymazlıktan geliyor, varoluşumu tek başıma bulmaya çalışıyordum. Sonra sonra adıma alışmış, içimdeki ılık sıvı bana yaşam enerjimi veren bir maddeye dönüşmüştü. Kendimi ifade edecek nihayet bir yol bulmuş, başkalarına kabul ettirecek bir forma dönüşmüştüm. Bir çoklarının tırtıldan hoşlanmayıp kelebekleri kovalaması gibi… Artık kim olduğumu biliyor ve olduğum gibi kendimi kabul ediyorum. Tıpkı diğerlerinin birbirlerine teklif ettiği gibi; Sizde bir fincan kahve almak ister misiniz?


Beğendiniz mi? Arkadaşlarınızla Paylaşın!

0

Sizin Tepkiniz Nedir?

hate hate
0
hate
confused confused
0
confused
fail fail
0
fail
fun fun
0
fun
geeky geeky
0
geeky
love love
0
love
lol lol
0
lol
omg omg
0
omg
win win
0
win

0 Yorum

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir